Shanti geplaatst op 15 maart 2026
Er was eens een brief die niet zocht naar perfectie,
maar naar waarheid…
verità semplice, senza maschere.
Geen snelle woorden die verdwijnen na vier brieven,
maar zinnen die blijven hangen
come un’eco in una stanza silenziosa.
Ik geloof dat schrijven geen rechte lijn is,
maar een pad dat zichzelf tekent terwijl je loopt…
a volte chiaro, a volte perso… ma sempre sincero.
Misschien mag het anders zijn.
Niet netjes. Niet perfect.
Maar echt.
Un po’ fuori dagli schemi,
een beetje zoals wij misschien zijn.
Ik zoek geen perfecte penvriendin,
maar iemand die blijft.
Iemand die niet weggaat wanneer woorden moeilijk worden,
maar zacht zegt:
“Scrivimi ancora… anche quando non sai cosa dire.”
Iemand die eerlijk is
onesta, autentica,
zelfs in stilte.
Iemand die zichzelf durft te zijn,
zittend in haar eigen wereld,
zonder zich te verstoppen.
Niet iemand voor vier brieven…
maar voor een verhaal dat niet weet wanneer het eindigt.
Una storia che cresce piano… lettera dopo lettera.
Misschien schrijven we niet om elkaar meteen te begrijpen,
maar om elkaar langzaam te voelen.
Sentire, più che capire.
En als woorden niet perfect zijn…
va bene così.
Misschien zijn het juist die imperfecties
die iets echt maken.
Dus als jij ook gelooft
dat brieven kleine bruggen zijn tussen zielen…
tra due mondi, tra due cuori sconosciuti…
dan laat misschien ergens een brief los…
e vediamo dove arriva.
Misschien…
tot bij mij.