Er was eens… een brief die nog niet geschreven was. geplaatst op 9 september 2026
Er was eens, aan de rand van een wereld waar dromen en werkelijkheid elkaar soms stiekem raakten, een meisje dat graag verdwaalde tussen woorden.
Ze woonde niet in een kasteel en droeg geen gouden kroon. Haar schatten waren anders: gedachten die soms veel te diep gingen, een hoofd vol kleine werelden, een hondje dat trouw aan haar zijde liep en een verzameling verhalen die nog nergens waren neergeschreven.
Op een avond, toen de maan als een zilveren lantaarn aan de hemel hing, vond ze op haar schrijftafel een lege envelop.
Er stond geen naam op.
Geen adres.
Alleen één kleine zin:
“Sommige mensen ontmoeten elkaar pas wanneer iemand de eerste woorden durft te schrijven.”
Het meisje glimlachte.
Misschien bestond er ergens, voorbij de straten die zij kende, nog iemand die graag echte brieven ontving. Iemand die het bijzonder vond om een envelop open te maken zonder precies te weten welke wereld er deze keer in verborgen zat.
Dus pakte ze haar pen.
Ze schreef over kleine avonturen en grote gedachten. Over dromen, dieren, muziek en herinneringen. Over dingen die haar deden lachen en dingen waarover ze ’s avonds nog nadacht wanneer de rest van de wereld stil werd.
Soms waren haar woorden filosofisch.
Soms een beetje mysterieus.
Soms speels en spontaan.
En soms dwaalden haar gedachten zo ver af dat een eenvoudige brief plotseling veranderde in een klein verhaal.
Maar ze zocht niet zomaar iemand die terug zou schrijven.
Ze zocht een penvriendin die werkelijk nieuwsgierig was naar de wereld achter haar woorden. Iemand die zelf ook verhalen, gedachten en kleine stukjes van haar eigen leven tussen de bladzijden wilde achterlaten.
Daarom hing ze die avond één klein briefje aan de poort van haar denkbeeldige koninkrijk:
“Betreed deze wereld alleen wanneer je zeker weet dat mijn manier van schrijven je aanspreekt.”
“Schrijf niet omdat je denkt dat het moet. Schrijf alleen wanneer je bij het lezen nieuwsgierig wordt naar het volgende hoofdstuk.”
Want sommige mensen zijn slechts voorbijgangers in elkaars verhaal…
maar heel soms verschijnt er iemand die onverwacht meerdere hoofdstukken blijft. 🦋
En misschien…
heel misschien…
leest precies die persoon dit nu.
Dan ligt ergens een eerste lege bladzijde op haar te wachten. 📜🖋️🌙